Pijn. Opstandigheid. Hoop. Het leven achteraf…

Hoe van een dodentrein een levenstrein te maken?
Al dat verleden dat moest worden overwonnen.
Doen alsof.
Doen alsof je bent als de anderen.
Als zij die het niet hebben beleefd.

De treinen dienden alleen nog maar
om onze problemen te verschuiven.

Terug naar het zogenaamd beschaafde,
zo vaak beschamende leven
van gehavende dromen van broederlijkheid en vrede.
Weinigen maar hebben zich om ons bekommerd,
om onze geestelijke, niet eens onze lichamelijke toestand.

We werden aan onszelf overgelaten.
Geen opvangcentrum,
geen ploeg dokters en psychologen
om naar ons te luisteren, ons te helpen.

De treinen dienden alleen nog om naar elders te vertrekken.
Vlucht vooruit
om te ontsnappen
met vele, vele tussendoortjes
en opnieuw aan te komen.